AUTHORS STORIES
RILEY SAGER
Στον κόσμο του σύγχρονου ψυχολογικού θρίλερ, λίγοι συγγραφείς έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν τόσο έντονη ατμόσφαιρα και να καθηλώσουν το αναγνωστικό κοινό όσο ο Riley Sager. Με βιβλία που ισορροπούν ανάμεσα στο μυστήριο και τον ψυχολογικό τρόμο, έχει καθιερωθεί ως μία από τις πιο δυνατές φωνές του είδους τα τελευταία χρόνια.
Με αφορμή την επιτυχία των βιβλίων του και την απήχησή τους και στο ελληνικό κοινό, ο Riley Sager μιλά για τη συγγραφική του πορεία, τις ανατροπές που χαρακτηρίζουν τις ιστορίες του, αλλά και τη σχέση του με τους αναγνώστες. Μια συζήτηση που αποκαλύπτει τον τρόπο σκέψης πίσω από τις πιο σκοτεινές του αφηγήσεις.
Στην χώρα μας κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ το βιβλίο του συγγραφέα Η ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΑΠΕΜΕΙΝΕ.
1) Για τους Έλληνες αναγνώστες που ίσως σας γνωρίζουν για πρώτη φορά, ποια είναι η ιστορία πίσω από το όνομα Riley Sager; Ήταν μια ανάγκη επανεκκίνησης ή μια συνειδητή καλλιτεχνική επιλογή;
Ήταν ξεκάθαρα θέμα επανεκκίνησης. Ο εκδοτικός χώρος είναι μια παράξενη υπόθεση, ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου ζω. Για να είμαι ειλικρινής, είναι αρκετά σκληρός. Είχα εκδώσει τρία βιβλία με το πραγματικό μου όνομα, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Το 2014, ο εκδότης μου διέκοψε τη συνεργασία μαζί μου την ίδια περίπου περίοδο που απολύθηκα από τη δουλειά μου στη δημοσιογραφία. Μην ξέροντας τι θα κάνω στη ζωή μου, έγραψα ένα βιβλίο με τίτλο Final Girls. Ο ατζέντης μου το λάτρεψε, αλλά μου πρότεινε να χρησιμοποιήσω ψευδώνυμο όταν θα το παρουσιάζαμε σε εκδότες. Έτσι θα αντιμετωπιζόταν ως πρωτοεμφανιζόμενο έργο και όχι ως ακόμη ένα βιβλίο ενός αποτυχημένου συγγραφέα. Μου πρότεινε να χρησιμοποιήσω ένα οικογενειακό όνομα, οπότε διάλεξα το πατρικό της γιαγιάς μου, Sager. Το Riley προέκυψε γιατί ήθελα να τιμήσω τους γονείς μου, των οποίων τα αρχικά είναι R και L. Έτσι γεννήθηκε το Riley Sager.
2) Το Final Girls ήταν το βιβλίο που σας έφερε στο διεθνές προσκήνιο. Τι πιστεύετε ότι άγγιξε τόσο πολύ τους αναγνώστες;
Τα οφείλω όλα στον Stephen King, στον οποίο στάλθηκε ένα προδημοσιευμένο αντίτυπο. Το διάβασε και το επαίνεσε στο Twitter έξι μήνες πριν κυκλοφορήσει! Αυτό έφερε τεράστια προσοχή στο βιβλίο και, κατά συνέπεια, πολλούς αναγνώστες. Ευτυχώς, σε πολλούς από αυτούς άρεσε. Αν όμως το Final Girls δεν είχε αυτή την αρχική ώθηση από έναν από τους πιο εμπορικούς συγγραφείς στον κόσμο, η ζωή και η καριέρα μου σήμερα θα ήταν πολύ διαφορετικές.
2.1) Μετά την επιτυχία του, νιώσατε την πίεση να ξεπεράσετε τον εαυτό σας στο επόμενο βιβλίο;
Το αρνητικό ήταν ότι ένιωσα τεράστια πίεση όταν έγραφα το επόμενο βιβλίο. Δυσκολεύτηκα πολύ και πιστεύω ότι κατάφερα τελικά να γράψω κάτι αξιόλογο, αλλά η διαδρομή μέχρι εκεί ήταν πολύ αγχωτική.
Πάντα με γοήτευε το πώς το παρελθόν επηρεάζει το παρόν. Πολλά από τα βιβλία μου ασχολούνται με ανθρώπους που έχουν επιβιώσει από κάτι τραυματικό και, ενώ φαίνεται πως έχουν προχωρήσει, το παρελθόν επιστρέφει και τους αρπάζει ξανά με δύναμη. Στα βιβλία μου δεν μπορείς να προχωρήσεις πραγματικά μπροστά αν δεν αντιμετωπίσεις όσα σου συνέβησαν στο παρελθόν.
4) Οι γυναικείοι χαρακτήρες σας είναι σύνθετοι, βαθιά τραυματισμένοι αλλά και ανθεκτικοί. Πώς διασφαλίζετε ότι παραμένουν αυθεντικοί και δεν λειτουργούν απλώς ως αφηγηματικά εργαλεία;
Όλα ξεκινούν από αυτό που ανέφερα πριν: το παρελθόν. Οι περισσότεροι χαρακτήρες μου έχουν βιώσει γεγονότα που τους άλλαξαν ριζικά ως ανθρώπους. Έτσι, όταν γράφω, δεν σκέφτομαι γενικά, όπως «τι θα έκανε μια γυναίκα σε αυτή την κατάσταση;». Σκέφτομαι «τι θα έκανε αυτός ο συγκεκριμένος άνθρωπος, με βάση όλα όσα έχει ζήσει;». Νομίζω ότι αυτό βοηθά τους χαρακτήρες να ξεχωρίζουν. Μοιάζουν με πραγματικούς ανθρώπους, με αληθινό παρελθόν, και όχι με άδειους χαρακτήρες που απλώς εξυπηρετούν την πλοκή.
5) Στα μυθιστορήματά σας, ο χώρος συχνά μοιάζει σαν να είναι ένας ακόμη χαρακτήρας. Πώς χτίζετε ένα σκηνικό που ενισχύει την ένταση αντί απλώς να φιλοξενεί την ιστορία;
Λατρεύω ένα δυνατό σκηνικό. Σε πολλά σημεία νιώθω σαν αρχιτέκτονας, που σχεδιάζει έναν χώρο με βάση τις ανάγκες της πλοκής. Στο The Only One Left, για παράδειγμα, ήξερα ότι η έπαυλη έπρεπε να είναι εξίσου ασταθής με τους ανθρώπους που ζουν μέσα σε αυτή. Έτσι την τοποθέτησα σε έναν γκρεμό πάνω από τη θάλασσα και της έδωσα μια ελαφριά κλίση, ώστε να αντικατοπτρίζει την ψυχική ανισορροπία που νιώθει η Kit όταν πηγαίνει να ζήσει εκεί. Είναι ένα ιδανικό παράδειγμα όπου πλοκή και χώρος συνεργάζονται για να δημιουργήσουν επιπλέον ένταση.
5.1) Έχει υπάρξει κάποιο πραγματικό μέρος που σας ενέπνευσε ιδιαίτερα;
Όσο για την πραγματική έμπνευση, το σπίτι στη λίμνη από το The House Across the Lake υπάρχει όντως. Έχω μείνει εκεί αρκετές φορές, γιατί είναι ένα υπέροχο μέρος για απόδραση. Όμως, το πρώτο κιόλας βράδυ της πρώτης μου επίσκεψης, κάθισα στη πίσω βεράντα που βλέπει στη λίμνη και κοιτούσα απέναντι τα σπίτια στην άλλη πλευρά. Εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε η ιδέα για το βιβλίο. Μάλιστα, επέστρεψα εκεί ακριβώς έναν χρόνο μετά για να το ολοκληρώσω.
6) Οι ανατροπές αποτελούν από τα πιο πολυσυζητημένα στοιχεία των έργων σας. Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στη δημιουργία μιας ανατροπής που εκπλήσσει αλλά παραμένει «δίκαιη»;
6.1) Σας έχει τύχει ποτέ να έχετε σχεδόν ολοκληρώσει ένα χειρόγραφο και να συνειδητοποιήσετε ότι το τέλος δεν λειτουργεί;
Το πιο δύσκολο είναι ότι, ως συγγραφέας, δεν μπορώ να εκπλήξω τον εαυτό μου. Ξέρω προς τα πού πηγαίνουν όλα και μπορώ μόνο να μαντέψω τι σκέφτεται ο αναγνώστης. Έτσι, τοποθετώ τα στοιχεία όσο καλύτερα μπορώ, προσθέτω μερικούς αντιπερισπασμούς και ελπίζω για το καλύτερο. Δεν ξέρω αν έχω κάνει καλή δουλειά μέχρι να διαβάσουν το βιβλίο ο πρώτος αναγνώστης μου, ο επιμελητής και ο ατζέντης μου. Αν τους εκπλήξει, τότε ξέρω ότι θα συμβεί το ίδιο και με τους υπόλοιπους. Και ναι, υπήρξε μια φορά που δεν λειτούργησε καθόλου. Έπρεπε να επιστρέψω πίσω και να αλλάξω όχι μόνο το τέλος, αλλά και μεγάλο μέρος της αρχής και της μέσης.
7) Πόσο σημαντική είναι η έρευνα στη συγγραφική σας διαδικασία; Έχει υπάρξει κάποια λεπτομέρεια που σας έκανε να αλλάξετε την κατεύθυνση μιας ιστορίας;
Δεν κάνω ιδιαίτερα πολλή έρευνα. Μόνο τα απολύτως απαραίτητα, όσα χρειάζονται για να εξυπηρετηθεί η ιστορία. Πιστεύω ότι η υπερβολική έρευνα περιορίζει τον αυθορμητισμό της γραφής. Και αν κάνω κάποια λάθη σε λεπτομέρειες, δεν με απασχολεί ιδιαίτερα. Γράφω μυθοπλασία. Υπάρχει χώρος για δημιουργικές ελευθερίες.
8) Ως συγγραφέας με διεθνή επιτυχία, πώς ισορροπείτε ανάμεσα στις προσδοκίες των αναγνωστών και στη δική σας ανάγκη για δημιουργική εξέλιξη;
Είναι σίγουρα μια ισορροπία. Πλέον είμαι γνωστός για συγκεκριμένα στοιχεία και αν δεν τα προσφέρω, οι αναγνώστες απογοητεύονται. Από την άλλη, προσπαθώ να μην επαναλαμβάνομαι. Κάθε βιβλίο είναι περίπου μια δέσμευση δύο ετών: έναν χρόνο για τη συγγραφή και έναν για την προώθηση. Για να αντέξω αυτή τη διαδρομή, πρέπει να αγαπώ πραγματικά την ιστορία. Έτσι προσπαθώ να ισορροπώ ανάμεσα σε αυτό που θέλω να γράψω και σε αυτό που πιστεύω ότι πρέπει να γράψω για να ικανοποιήσω τους αναγνώστες μου. Κάποιες φορές το πετυχαίνω, κάποιες όχι. Όμως προσπαθώ πάντα.
9) Τα ψυχολογικά θρίλερ εξελίσσονται συνεχώς και οι αναγνώστες γίνονται όλο και πιο απαιτητικοί. Είναι σήμερα πιο δύσκολο να εκπλήξει κανείς πραγματικά το κοινό;
Απολύτως. Δεν είμαι μόνο συγγραφέας θρίλερ αλλά και φανατικός αναγνώστης τους, και μπορώ να πω ότι πολλοί συγγραφείς βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο απόγειό τους. Είναι πολύ συναρπαστικό να το βλέπει κανείς. Το πρόβλημα είναι ότι με τόσους εξαιρετικούς δημιουργούς που επινοούν εντυπωσιακές ανατροπές, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να αιφνιδιάσεις. Οι αναγνώστες είναι πλέον πιο υποψιασμένοι απ’ ό,τι πριν από δεκαπέντε χρόνια. Έχουν μάθει το παιχνίδι και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να γινόμαστε πιο ευρηματικοί.
10) Αν ένας από τους χαρακτήρες σας μπορούσε να σταθεί μπροστά σας και να μιλήσει ελεύθερα, ποια επιλογή σας θα σας ζητούσε να ξανασκεφτείτε; Και σήμερα, με την εμπειρία που έχετε, θα αλλάζατε κάτι στη μοίρα του;
Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες γιατί θα χρειαζόταν να αποκαλύψω πολλά, αλλά η Κέισι, η πρωταγωνίστρια του The House Across the Lake, κάνει κάποια πράγματα που δεν άρεσαν σε αρκετούς αναγνώστες. Νομίζω ότι η ίδια θα με σταματούσε και θα με ρωτούσε: «Είσαι σίγουρος ότι θέλεις να το κάνω αυτό;». Με βάση τη μεγάλη επιτυχία του βιβλίου, η απάντησή μου θα ήταν: «Απολύτως».
11) Το μυθιστόρημά σας The Only One Left αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το ελληνικό κοινό. Θα σκεφτόσασταν να επισκεφθείτε την Ελλάδα για να συναντήσετε τους αναγνώστες σας από κοντά;
Δέχομαι πολλές προσκλήσεις από όλο τον κόσμο, αλλά συνήθως οι χρονικοί περιορισμοί δεν μου επιτρέπουν να τις αποδεχτώ. Δεν έχω δεχτεί ακόμη πρόσκληση για την Ελλάδα, αλλά επειδή είναι ένας προορισμός που θα ήθελα πολύ να επισκεφθώ, θα προσπαθούσα όσο περισσότερο μπορώ να το κάνω πραγματικότητα.
Οι απαντήσεις του Riley Sager αποκαλύπτουν έναν συγγραφέα που δεν στηρίζεται μόνο στην ένταση και τις ανατροπές, αλλά κυρίως στη βαθύτερη κατανόηση των χαρακτήρων και των τραυμάτων τους. Η ισορροπία ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, ο ψυχολογικός φόβος και η ανάγκη για συνεχή εξέλιξη φαίνεται να αποτελούν τον πυρήνα της γραφής του.
Σε μια εποχή όπου οι αναγνώστες γίνονται ολοένα και πιο απαιτητικοί, ο ίδιος συνεχίζει να πειραματίζεται και να αναζητά νέους τρόπους να εκπλήσσει, παραμένοντας πιστός στο ύφος που τον καθιέρωσε. Και, όπως ο ίδιος αφήνει να εννοηθεί, ίσως στο μέλλον να έχουμε την ευκαιρία να τον δούμε και από κοντά στην Ελλάδα.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ο Riley Sager είναι το ψευδώνυμο του Αμερικανού συγγραφέα Todd Ritter, ο οποίος έχει καθιερωθεί διεθνώς ως μία από τις πιο δυνατές φωνές του σύγχρονου ψυχολογικού θρίλερ. Πριν στραφεί αποκλειστικά στη συγγραφή, εργάστηκε ως δημοσιογράφος, επιμελητής και γραφίστας. Η μεγάλη του αναγνώριση ήρθε το 2017 με το μυθιστόρημα Final Girls, το οποίο σημείωσε σημαντική εμπορική επιτυχία και τον έφερε στο προσκήνιο του διεθνούς εκδοτικού χώρου. Από τότε, τα βιβλία του κατακτούν σταθερά τις λίστες bestseller των New York Times, ενώ τίτλοι όπως The Last Time I Lied, Lock Every Door, Home Before Dark, Survive the Night, The House Across the Lake και The Only One Left τον έχουν εδραιώσει ως έναν από τους πιο δημοφιλείς συγγραφείς του είδους. Το έργο του χαρακτηρίζεται από έντονη ατμόσφαιρα, απρόβλεπτες ανατροπές και ισχυρό ψυχολογικό υπόβαθρο, με κεντρικό άξονα συχνά τη σύγκρουση παρελθόντος και παρόντος.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου