AUTHORS STORIES
Βαγγέλης ΜΑΡΓΙΩΡΗΣ
Στον κόσμο του αστυνομικού και ψυχολογικού θρίλερ, εκεί όπου η ανθρώπινη ψυχή αποκαλύπτει τις πιο σκοτεινές και σύνθετες πλευρές της, ο Βαγγέλης Μαργιώρης έχει καταφέρει να δημιουργήσει τη δική του ξεχωριστή συγγραφική φωνή. Μέσα από ιστορίες που ισορροπούν ανάμεσα στον ρεαλισμό, την ένταση και τη βαθιά ψυχογραφία των χαρακτήρων, τα βιβλία του καλούν τον αναγνώστη να κοιτάξει κατάματα όχι μόνο το έγκλημα, αλλά και τους λόγους που το γεννούν.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο συγγραφέας μιλά για την πρώτη σπίθα που τον οδήγησε στη συγγραφή, για τη γοητεία που ασκεί πάνω του ο ανθρώπινος ψυχισμός, αλλά και για τα όρια που θέτει ο ίδιος όταν γράφει. Με ειλικρίνεια και χιούμορ, μοιράζεται σκέψεις για τους ήρωες των βιβλίων του, για τη σχέση του με τους αναγνώστες και για τον κόσμο των ιστοριών που συνεχίζει να χτίζει.
1. Θυμάστε πότε γεννήθηκε η πρώτη ιδέα που σας οδήγησε να γράψετε μια ιστορία; Τι ήταν αυτό που σας έκανε να την ακολουθήσετε μέχρι το τέλος;
Φυσικά και το θυμάμαι, αν και κοντεύουν 20 χρόνια από τότε (μου έρχεται η κατάθλιψη το νοιώθω). Η πρώτη ιδέα αφορούσε ένα μυθιστόρημα στο Βυζάντιο, την εποχή της εικονομαχίας. Ιστορικό μυθιστόρημα δηλαδή, επηρεασμένος αφενός από τον Πρέτσφιλντ ,που τότε διάβαζα με μανία, και αφετέρου από μια σκηνή που είχα συναντήσει στην «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» του Παπαρηγόπουλου, η οποία είχε σφηνωθεί στο μυαλό μου και την έκανα συνεχώς εικόνα.
2. Τα βιβλία σας κινούνται στον χώρο του ψυχολογικού θρίλερ, εκεί όπου το σκοτάδι δεν βρίσκεται μόνο στις πράξεις, αλλά και μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο. Τι είναι αυτό που σας ελκύει περισσότερο σε αυτή την πλευρά;
Η διείσδυση στον ψυχικό κόσμο δολοφόνων και θυμάτων μου επιτρέπει να επικεντρωθώ στο γιατί γίνεται κάτι κι όχι μόνο στο ποιος το έκανε. Με γοητεύει περισσότερο αυτή η οπτική γωνία. Καθώς πιστεύω πως υπάρχουν πάντα λόγοι πίσω από τις πράξεις- μικροί ή μεγάλοι- στοχεύω στο να τους αναδείξω.
3. Οι χαρακτήρες σας συχνά ισορροπούν ανάμεσα στον θύτη και το θύμα. Πόσο δύσκολο είναι να μπείτε στη σκέψη τους χωρίς να τους κρίνετε;
Περισσότερο προσπαθώ μέσα από τις ιστορίες μου να ασκήσω κριτική στο σύστημα που μεταμόρφωσε τους ανθρώπους είτε σε θύτες είτε σε θύματα. Υπάρχουν όμως κι αυτοί οι χαρακτήρες για τους οποίους δεν έχω κανένα δισταγμό και να τους κρίνω και να τους παραδώσω στη χλεύη. Αυτοί είναι τα καθάρματα, που επιλέγουν το κακό συνειδητά, όχι σπρωγμένοι από κάποιον ψυχαναγκασμό.
4. Κατά τη διάρκεια της συγγραφής, νιώθετε ότι έχετε τον απόλυτο έλεγχο της ιστορίας ή υπάρχουν στιγμές που οι ήρωες σάς οδηγούν εκείνοι;
Ελέγχω απόλυτα την πορεία τους, σούζα όλοι, αλλά επειδή ο ρεαλισμός είναι κάτι που σέβομαι στο κείμενο και τον αναζητώ, οφείλω να βαδίζω μέσα στο ίδιο πλαίσιο που τους έχω τοποθετήσει. Ένας ήρωας μου δεν μπορεί να φέρεται εκτός των χαρακτηριστικών που του έχω εξ αρχής αποδώσει. Ως εκ τούτου δεν έχω το δικαίωμα να τον βάλω να πει ή να κάνει πράγματα που ο ίδιος δεν θα τα επέλεγε. Από ένα σημείο και μετά ο ένας δεσμεύει τον άλλον…
5. Οι ιστορίες σας συχνά φέρνουν τον αναγνώστη αντιμέτωπο με uncomfortable αλήθειες. Υπήρξε ποτέ στιγμή που αισθανθήκατε ότι ξεπερνάτε ένα προσωπικό όριο γράφοντας μια σκηνή;
Καθώς μου είναι ανυπόφορες οι σκηνές παιδικής κακοποίησης, συνήθως τις αφήνω να εννοούνται, δεν τις περιγράφω. Κατά μία έννοια αυτό είναι το δικό μου όριο.
6. Τα βιβλία σας που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Μίνωας έχουν αποκτήσει ένα πιστό και δυναμικό αναγνωστικό κοινό. Πώς βιώνετε αυτή τη σχέση με τους ανθρώπους που εμπιστεύονται τις ιστορίες σας;
Είναι πάντα ένα εκπληκτικό συναίσθημα, που πραγματικά αρκετές φορές δεν βρίσκω τα λόγια να το εκφράσω (συγγραφέας είπαμε ε; ). Ειδικά όταν οι αναγνώστες περιμένουν πως και πως για το επόμενο, αυτό με κάνει μια στάλα πιο αισιόδοξο.
7. Υπήρξε ποτέ σκηνή που γράψατε και σας προκάλεσε φόβο ή έντονη συναισθηματική φόρτιση;
ΝΑΙ!!! Σε πολλές περιπτώσεις ζω μέσα στην ιστορία που γράφω και βιώνω μια σειρά από συναισθήματα, από θυμό και φόβο, μέχρι χαρά και έρωτα.
8. Οι ιστορίες σας χαρακτηρίζονται από έντονο ρεαλισμό και συχνά σοκάρουν τον αναγνώστη. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να μην “προστατεύετε” τον αναγνώστη από τη σκληρή αλήθεια;
Δεν επιδιώκω να εξωραΐσω μια κατάσταση, οπότε ο ωμός ρεαλισμός είναι απαραίτητος και για να δημιουργήσω το απαραίτητο κλίμα, αλλά και για να αναδείξω το πρόβλημα που κάθε φορά επιλέγω. Πιστεύω δε ότι το αστυνομικό μυθιστόρημα και το κοινό του, δεν αγαπούν ιδιαίτερα τους αναίτιους καλλωπισμούς. Υπάρχει φυσικά κι ένα όριο για εμένα, δεν φτιάχνω σκηνές splatter, το αποφεύγω.
9. Όταν ολοκληρώνετε ένα βιβλίο, τι είναι αυτό που σας μένει περισσότερο; Η ανακούφιση, το κενό ή η ανάγκη να επιστρέψετε σε έναν νέο κόσμο;
Αυτά ακριβώς τα συναισθήματα, με τη σειρά που τα ανέφερες. Συχνά περνάω από το ένα στο άλλο πριν καν προλάβω να σηκωθώ από την καρέκλα.
10. Πώς έχει αλλάξει ο Βαγγέλης Μαργιώρης ως άνθρωπος μέσα από όλα όσα έχει γράψει μέχρι σήμερα;
Συγγραφικά έχω ωριμάσει, από την πρώτη εκείνη φορά που κάθισα μπροστά σε μία λευκή οθόνη, ως σήμερα που δε βλέπω την ώρα και τη στιγμή να ξεκινήσω μια νέα ιστορία. Κατά τα λοιπά παραμένω ο ίδιος, αν εξαιρέσουμε το μούσι φυσικά…
11. Πιστεύετε ότι όλοι οι άνθρωποι κρύβουν μέσα τους μια σκοτεινή πλευρά που, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, μπορεί να βγει στην επιφάνεια;
Έχουμε μια κοινωνική συστολή, σεβασμό προς το νόμο, αξίες που μας στηρίζουν. Δεν ξέρω μέχρι που μπορεί να φτάσει κάποιος αν όλος αυτός ο κόσμος μέσα και γύρω του καταρρεύσει… Ο φόβος μου για μια τέτοια κατάσταση είναι που με ωθεί να γράφω τις ιστορίες μου.
12. Και πριν κλείσουμε, θα θέλαμε να σας ρωτήσουμε: σε ποιον κόσμο βρίσκεστε αυτή την περίοδο;
Ετοιμάζετε κάτι νέο και τι μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας;
Έχω επιστρέψει στον κόσμο του κυρίου Αδαμόπουλου, ο οποίος θα κάνει και πάλι την εμφάνισή του στο επόμενο βιβλίο που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Μίνωας. Αξιαγάπητα μισάνθρωπος, φιλόδοξος, υπερόπτης ,με μόνιμη έλξη για το ωραίο φύλο… με τον δικό του τρόπο…
Η συζήτηση με τον Βαγγέλης Μαργιώρης αποκαλύπτει έναν συγγραφέα που αντιμετωπίζει τη γραφή όχι μόνο ως αφηγηματική διαδικασία, αλλά και ως τρόπο εξερεύνησης της ανθρώπινης φύσης. Οι ιστορίες του δεν επιδιώκουν να εξωραΐσουν την πραγματικότητα. Αντίθετα, φωτίζουν τις αντιφάσεις, τις αδυναμίες και τα σκοτεινά μονοπάτια που μπορεί να διανύσει ο άνθρωπος.
Την ίδια στιγμή, όμως, πίσω από την ένταση και τον ρεαλισμό των ιστοριών του, παραμένει η βαθιά ανάγκη για κατανόηση των κινήτρων που οδηγούν στις πράξεις. Και ίσως αυτό να είναι τελικά το στοιχείο που κάνει τις ιστορίες του να μένουν στον αναγνώστη πολύ μετά την τελευταία σελίδα.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Τα έργα του κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Μίνωας και έχουν αποκτήσει ένα σταθερό και δυναμικό αναγνωστικό κοινό, που ακολουθεί με ενδιαφέρον κάθε νέα του ιστορία. Στα βιβλία του συναντά κανείς χαρακτήρες σύνθετους και βαθιά ανθρώπινους, μέσα από τους οποίους αναδεικνύονται οι σκοτεινές αλλά και οι εύθραυστες πλευρές της ανθρώπινης φύσης.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου