AUTHORS STORIES
Άννα ΓΑΛΑΝΟΥ
Στα μυθιστορήματα της Άννας Γαλανού, οι ανθρώπινες ιστορίες συναντούν τη μνήμη, την Ιστορία και τα μυστικά που συχνά κρύβονται μέσα στις οικογένειες και στις σχέσεις των ανθρώπων. Οι ήρωές της κινούνται ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, αναζητώντας απαντήσεις σε ερωτήματα που αγγίζουν βαθιά την ανθρώπινη εμπειρία.
Με μια μακρά και ιδιαίτερα παραγωγική συγγραφική πορεία, η Άννα Γαλανού έχει δημιουργήσει έναν ξεχωριστό αφηγηματικό κόσμο, όπου το ιστορικό και κοινωνικό υπόβαθρο συναντά τις προσωπικές διαδρομές των χαρακτήρων. Στα βιβλία της, το παρελθόν δεν αποτελεί απλώς ένα σκηνικό, αλλά μια ζωντανή δύναμη που επηρεάζει τις ζωές, τις επιλογές και τη μοίρα των ανθρώπων.
Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου της μυθιστορήματος «Αχαρτογράφητα νερά», συνομιλήσαμε μαζί της για τη συγγραφή, για τη δημιουργία των χαρακτήρων, για τη σχέση της με την Ιστορία και για τη βαθιά σύνδεση που έχει αναπτύξει με τους αναγνώστες της.
Σε αυτή τη συνέντευξη, η συγγραφέας μιλά για τη διαδρομή της, για την ανάγκη να αφηγείται ιστορίες που φωτίζουν τον άνθρωπο και για τη δύναμη της λογοτεχνίας να δίνει φωνή σε όσα συχνά μένουν ανείπωτα.
Συνέντευξη με την Άννα Γαλανού
1. Κάθε συγγραφική διαδρομή έχει τη δική της αφετηρία. Πότε μπήκε η συγγραφή στη ζωή σας και πώς γεννήθηκε η ανάγκη να αφηγηθείτε ιστορίες μέσα από τα βιβλία σας;
Η συγγραφή μπήκε στη ζωή μου πολύ νωρίς. Από τα χρόνια του δημοτικού ένιωσα την ανάγκη να γράφω, χωρίς τότε να μπορώ να εξηγήσω το γιατί. Ήταν ένας τρόπος να παρατηρώ τον κόσμο, να κρατώ όσα με άγγιζαν και να δίνω μορφή σε σκέψεις και συναισθήματα που είχα σαν παιδί.
Μεγαλώνοντας, αυτή η ανάγκη έγινε πιο συνειδητή. Στα δεκαοκτώ μου ολοκλήρωσα το πρώτο μου μυθιστόρημα. Ήταν μια εμπειρία που λειτούργησε μέσα μου ως επιβεβαίωση ότι η γραφή δεν ήταν μόνο μια εσωτερική παρόρμηση, αλλά ένας δρόμος που ήθελα να ακολουθήσω.
Η ανάγκη που γεννήθηκε εκείνα τα χρόνια δεν με εγκατέλειψε ποτέ, με συνοδεύει μέχρι σήμερα. Δεν γράφω απλώς για να αφηγηθώ μια ιστορία, αλλά για να εμβαθύνω στον άνθρωπο, στις σχέσεις και στα αδιόρατα συναισθήματα που καθορίζουν τις ζωές μας. Να δώσω φωνή σε όσα συχνά μένουν ανείπωτα.
2. Με μια μακρά και ιδιαίτερα πλούσια συγγραφική πορεία, έχετε χαρίσει στο αναγνωστικό κοινό πολλές ιστορίες που αγαπήθηκαν. Όταν κοιτάζετε πίσω σε αυτή τη διαδρομή, τι είναι αυτό που αισθάνεστε ότι σας έχει προσφέρει περισσότερο ως δημιουργό;
Κοιτάζοντας πίσω, αυτό που αισθάνομαι ότι μου έχει προσφέρει περισσότερο είναι μια βαθύτερη κατανόηση του ανθρώπου και της κοινωνίας και μαζί, μια μορφή εσωτερικής ωρίμανσης.
Κάθε ιστορία που έγραψα δεν ήταν απλώς ένα βιβλίο, αλλά μια πορεία. Μπήκα στη θέση των ηρώων μου, έζησα τις αγωνίες, τις απώλειες, τις ήττες και τις μικρές τους νίκες. Μέσα από αυτούς γνώρισα καλύτερα και τον εαυτό μου. Η γραφή με έμαθε να παρατηρώ πιο ουσιαστικά, να ακούω πιο προσεκτικά και να στέκομαι με μεγαλύτερη ευαισθησία απέναντι στους ανθρώπους.
Αν υπάρχει κάτι που κρατώ ως το πιο πολύτιμο, δεν είναι μόνο η αγάπη των αναγνωστών, που είναι βαθιά συγκινητική, αλλά το γεγονός ότι μέσα από τη συγγραφή εξελίχθηκα ως άνθρωπος. Έμαθα να αντέχω, να μη φοβάμαι τα δύσκολα συναισθήματα και τελικά, να εμπιστεύομαι την ίδια τη ζωή, ακόμα κι όταν μου δείχνει την πιο σκοτεινή της όψη.
3. Τα μυθιστορήματά σας συχνά συνδυάζουν έντονες ανθρώπινες ιστορίες με ιστορικό και κοινωνικό υπόβαθρο. Τι είναι αυτό που σας ελκύει περισσότερο όταν επιστρέφετε στο παρελθόν για να χτίσετε μια ιστορία;
Το παρελθόν δεν το βλέπω ως κάτι μακρινό ή στατικό. Το αισθάνομαι σαν μια ζωντανή, αδιάκοπη συνέχεια που διαπερνά τις ζωές μας, τις επιλογές μας, ακόμη και τις σιωπές μας. Αυτό που με ελκύει περισσότερο όταν επιστρέφω σ’ αυτό, είναι η δυνατότητα να φωτίσω, το παρόν.
Με συγκινεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι πίσω από κάθε εποχή υπάρχουν άνθρωποι με τις ίδιες πάντα ανάγκες. Θέλουν να αγαπήσουν, να ανήκουν κάπου, να παλέψουν, να αντέξουν. Οι συνθήκες μπορεί να αλλάζουν, αλλά ο πυρήνας παραμένει ο ίδιος. Σε αυτή τη διαχρονική ανθρώπινη εμπειρία βρίσκω το πιο γόνιμο έδαφος για να ξεδιπλώσω τη δική μου ιστορία.
Το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο δεν είναι για μένα απλώς ένα σκηνικό. Είναι η δύναμη που διαμορφώνει τους χαρακτήρες, καθορίζει τη μοίρα των ανθρώπων, δημιουργεί συγκρούσεις και τελικά οδηγεί στον καθαρμό και στη λύτρωση. Όταν γράφω, προσπαθώ να αφουγκραστώ τις ξεχασμένες φωνές μιας εποχής, εκείνες που δεν γράφονται πάντα στα βιβλία της Ιστορίας, αλλά επιβιώνουν μέσα από μνήμες, λαϊκές παραδόσεις και χώρους, συχνά ερειπωμένους.
Αυτό που τελικά με τραβά στο παρελθόν είναι η αίσθηση ότι τίποτα δεν χάνεται πραγματικά. Ότι κάθε ιστορία περιμένει να ειπωθεί ξανά, με έναν τρόπο που να αγγίζει τον άνθρωπο του σήμερα.
4. Οι χαρακτήρες στα βιβλία σας είναι συνήθως βαθιά ανθρώπινοι και γεμάτοι εσωτερικές συγκρούσεις. Πώς γεννιούνται αυτοί οι χαρακτήρες μέσα σας και πότε νιώθετε ότι έχουν πραγματικά «ζωντανέψει»;
Τις περισσότερες φορές, οι χαρακτήρες έρχονται μέσα μου σαν ψίθυροι. Αρκεί μια εικόνα, μια φράση ακόμα κι ένα επίμονο βλέμμα. Στην αρχή είναι ασαφείς, ίσως και φευγαλέοι, όμως δεν με ξεγελούν. Τους έχω ήδη «συλλάβει» και σιγά σιγά τους πλησιάζω.
Τους παρατηρώ, τους ακούω και τους αφήνω να μου αποκαλυφθούν χωρίς να τους πιέζω, τουλάχιστον όχι στην αρχή. Τους προκαλώ να μου φανερώσουν τα μυστικά, τις πληγές, τις ανείπωτες επιθυμίες τους, όσα δεν λέγονται εύκολα. Αρκετές είναι οι φορές που τους αφήνω να με οδηγήσουν εκείνοι.
Η στιγμή της έκπληξης έρχεται, όταν προχωρώντας το γράψιμο, νιώθω ότι έχουν ζωντανέψει πραγματικά, ότι έχουν αποκτήσει πλέον τη δική τους φωνή, τη δική τους αυτονομία· με τα πάθη, τα λάθη, τις αντιφάσεις και τις συγκρούσεις τους. Τότε είναι που αναγκάζομαι να «πατήσω φρένο» για να τους κουμαντάρω ώστε να κρατηθεί ισορροπία!
5. Στα έργα σας συναντάμε συχνά μυστικά οικογενειών, ιστορίες πολλών γενεών και σχέσεις που δοκιμάζονται στον χρόνο. Είναι αυτά στοιχεία που σας εμπνέουν ιδιαίτερα όταν ξεκινάτε να γράφετε ένα νέο μυθιστόρημα;
Ναι, είναι στοιχεία που με εμπνέουν βαθιά, γιατί μέσα στις οικογενειακές ιστορίες και στις σχέσεις που αντέχουν ή δοκιμάζονται στον χρόνο, κρύβεται ένας ολόκληρος κόσμος.
Οι οικογένειες δεν είναι ποτέ μόνο αυτό που φαίνεται επιφανειακά. Κουβαλούν πολλά… μνήμες, σιωπές, μυστικά που περνούν από γενιά σε γενιά. Είναι μια αόρατη κληρονομιά που διαμορφώνει τις ζωές των ανθρώπων και ευρύτερα την ίδια την κοινωνία.
Με συγκινεί και με συναρπάζει αυτή η αλυσίδα. Το πώς ένα γεγονός στο παρελθόν αφήνει αποτύπωμα στο παρόν, καθορίζει επιλογές, δημιουργεί ρήγματα ή γεννά την ανάγκη για λύτρωση. Πιστέψτε με εκεί βρίσκω πάντα τη δραματουργία που με ελκύει απίστευτα. Ποτέ δεν στέκομαι στο τι φαίνεται, αλλά σε αυτό που κρύβεται από κάτω… στις ρίζες των γεγονότων.
Όταν ξεκινώ ένα νέο μυθιστόρημα, αυτά τα στοιχεία δεν είναι απλώς πηγή έμπνευσης· είναι ο άξονας πάνω στον οποίο ξεδιπλώνεται ολόκληρη η ιστορία. Μέσα από τις γενιές ο καθένας μας μπορεί να κατανοήσει βαθύτερα το παρελθόν του και τελικά να μπορέσει να προχωρήσει μπροστά.
6. Το πιο πρόσφατο βιβλίο σας, Αχαρτογράφητα νερά, έχει ήδη τραβήξει το ενδιαφέρον των αναγνωστών. Τι θα θέλατε να γνωρίζει το κοινό για αυτή τη νέα ιστορία πριν ακόμη ανοίξει την πρώτη σελίδα;
Τα Αχαρτογράφητα νερά δεν είναι ακόμη μια ιστορία μυθοπλασίας, αλλά η διαδρομή μιας νέας γυναίκας και όλων αυτών που την περιβάλλουν από το παρελθόν έως το παρόν. Είναι μια ιστορία που ο αναγνώστης δεν θα παρακολουθήσει απλώς· θα τη βιώσει.
Είναι ένα βιβλίο που μιλά για όσα δεν ελέγχουμε, για τις στροφές της ζωής που δεν έχουμε σχεδιάσει, αλλά καλούμαστε πολλές φορές να παρακάμψουμε. Για τις στιγμές που μέσα από διάφορες συγκυρίες και επιλογές άλλων, χάνουμε τον προσανατολισμό μας και αναγκαζόμαστε να στραφούμε σε κάτι βαθύτερο μέσα μας, για να αντέξουμε, να παλέψουμε και να βγούμε από ένα κυκεώνα που δεν επιλέξαμε εμείς.
Η ηρωίδα μου η Ειρήνη, κινείται μέσα σε αυτά τα «αχαρτογράφητα» σημεία της ύπαρξης. Εκεί όπου οι βεβαιότητες καταρρέουν και οι επιλογές των άλλων γίνονται ασήκωτο βάρος στη ζωή και στην ψυχή της. Μέσα από αυτή τη διαδρομή, αναδύονται ερωτήματα που, πιστεύω, αγγίζουν όλους μας. Τι είναι αυτό που πρέπει να κάνουμε, ποιες είναι οι αντοχές μας, τι καθορίζει τις αποφάσεις μας και τις επιλογές μας και τι είναι αυτό που τελικά μας σώζει.
Αν θα ήθελα να κρατήσει κάτι ο αναγνώστης πριν ξεκινήσει να διαβάζει το βιβλίο, είναι να προσεγγίσει την ιστορία του ως μια αληθινή εμπειρία. Να τολμήσει να μπει στη θέση της Ειρήνης.
Τα «Αχαρτογράφητα Νερά» δεν ζητούν απλώς να τα διαβάσεις, ζητούν να τα ζήσεις με την ίδια ένταση που τα έζησε και εκείνη.
7. Όταν ξεκινάτε να γράφετε ένα μυθιστόρημα, έχετε ήδη χαράξει την πορεία της ιστορίας ή αφήνετε τους χαρακτήρες να σας οδηγήσουν μόνοι τους σε απρόσμενα μονοπάτια;
Κάθε φορά που ξεκινώ ένα μυθιστόρημα, υπάρχει μέσα μου ένας βασικός άξονας, μια διαδρομή που έχω χαράξει, έστω και περιληπτικά. Ξέρω ακριβώς προς τα πού κατευθύνεται η ιστορία, ποια είναι τα βασικά της σημεία, ποια λύση θα δοθεί και ποιο συναίσθημα θέλω να αφήσω για το τέλος.
Αυτή όμως η πορεία δεν είναι ποτέ απόλυτα προκαθορισμένη. Αρκετά συχνά οι χαρακτήρες αρχίζουν να διεκδικούν το δικό τους χώρο και τότε τα αρχικά μου σχέδια, σε μεγάλο βαθμό, ανατρέπονται. Μπορεί μεν να εξακολουθώ να κρατώ το τιμόνι, αλλά σε πολλά σημεία τους αφήνω να με οδηγήσουν.
Είναι μια σχέση ισορροπίας. Από τη μία υπάρχει η ανάγκη της δομής, που κρατά την αφήγηση συνεκτική και ουσιαστική και από την άλλη, η ελευθερία που παρέχω στους χαρακτήρες, η οποία επιτρέπει στην ιστορία να εξελιχθεί με μεγαλύτερη ένταση.Οι πιο αληθινές ιστορίες, άλλωστε, γεννιούνται κάτι τέτοιες στιγμές, διασχίζοντας τελείως απρόσμενα μονοπάτια.
Στο απρόβλεπτο και στο ανατρεπτικό λοιπόν…
8. Τι είναι αυτό που, κατά τη γνώμη σας, κρατά έναν αναγνώστη καθηλωμένο σε μια ιστορία μέχρι την τελευταία σελίδα;
Στα περισσότερα μυθιστορήματα, η αφήγηση δεν ακολουθεί αυστηρά γραμμική πορεία, γιατί τότε κινδυνεύει να γίνει προβλέψιμη. Από την άλλη όμως, δεν είναι φυσιολογικό ο αναγνώστης να οδηγείται από τη μια ανατροπή στην άλλη.
Τον καθοριστικό ρόλο τον διεκδικεί και τον κερδίζει η αλήθεια της ιστορίας. Αυτή είναι που τελικά κερδίζει τον αναγνώστη. Όταν, δηλαδή, αναγνωρίσει μέσα στους ήρωες κάτι από τον εαυτό του και τη ζωή του, όπως, τους φόβους, τις επιθυμίες, τις πληγές του και τους αγώνες του… Τότε δημιουργείται ένας βαθύς και άρρηκτος δεσμός ανάμεσα στη μυθοπλασία και τον αναγνώστη. Αυτός είναι ο δεσμός που τον οδηγεί και τον κρατά σε εγρήγορση μέχρι την τελευταία σελίδα.
Φυσικά, η ένταση, ο ρυθμός και η δομή παίζουν σημαντικό ρόλο. Αν όμως δεν υπάρχει συναισθηματική εμπλοκή, τίποτα από αυτά δεν αρκεί. Ο αναγνώστης θέλει να νοιαστεί, να νιώσει αγωνία, να θυμώσει, να συγκινηθεί, να νοσταλγήσει, να κλάψει. Κυρίως όμως, θέλει να αισθανθεί στο πετσί του ότι η ιστορία τον αφορά. Ότι, με έναν τρόπο, φωτίζει και τη δική του διαδρομή. Όταν αυτό συμβεί, τότε δεν διαβάζει απλώς ένα βιβλίο, το ζει.
9. Υπάρχουν συγγραφείς ή βιβλία που θεωρείτε ότι έχουν επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζετε τη λογοτεχνία και τη συγγραφή;
Σίγουρα υπάρχουν συγγραφείς και βιβλία που έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους μέσα μου, ακόμη κι αν αυτό δεν είναι πάντα συνειδητό.
Ο Νίκος Καζαντζάκης είναι ένας δημιουργός που με έχει επηρεάσει βαθιά, όχι μόνο με το έργο του, αλλά και με τη στάση του απέναντι στη ζωή. Η ένταση, η φιλοσοφική του αναζήτηση, η τόλμη του να αγγίζει τα μεγάλα ερωτήματα του ανθρώπου είναι στοιχεία που έχουν αφήσει βαθύ αποτύπωμα και στη δική μου πορεία.
Από εκεί και πέρα, τα βιβλία που με έχουν διαμορφώσει είναι πολλά. Κάθε ιστορία που με συγκίνησε, που με έκανε να σταθώ, να σκεφτώ ή να δω τον κόσμο λίγο διαφορετικά, έχει αφήσει το δικό της ίχνος μέσα μου.
Δεν πιστεύω ότι ένας συγγραφέας επηρεάζεται μόνο από συγκεκριμένα ονόματα. Επηρεάζεται από ό,τι τον αγγίζει πραγματικά. Αυτή η επιρροή δεν είναι πάντα ορατή, περνά μέσα στο ύφος, στην ευαισθησία και στον τρόπο που επιλέγουμε να αφηγηθούμε. Την ορίζουμε και ως προτεραιότητα σε θέματα που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και ταυτόχρονα αναδεικνύουν αξίες.
10. Έχετε δημιουργήσει μια ιδιαίτερη σχέση με το ελληνικό αναγνωστικό κοινό, το οποίο ακολουθεί με ενδιαφέρον κάθε νέο σας βιβλίο. Πώς βιώνετε αυτή τη σχέση με τους αναγνώστες σας;
Η σχέση μου με τους αναγνώστες είναι από τα πιο πολύτιμα κομμάτια αυτής της διαδρομής. Δεν τη βιώνω ως κάτι τυπικό ή δεδομένο, αλλά τη νιώθω σαν μια βαθιά, ζωντανή σύνδεση ανάμεσα σε μένα και σ’ εκείνους. Νιώθω μεγάλη ευθύνη και, κάθε φορά που παραδίδω ένα έργο μου στα χέρια τους, βιώνω πάντα την ίδια συγκίνηση και αγωνία όπως και στο πρώτο μου βιβλίο.
Κάθε μήνυμα, κάθε συνάντηση, κάθε κουβέντα τους, είναι για μένα μια υπενθύμιση ότι οι ιστορίες δεν ανήκουν πια μόνο σε εμένα. Περνούν στους ανθρώπους που τις διαβάζουν, γίνονται δικές τους και μπλέκονται με τις προσωπικές τους εμπειρίες.
Με συγκινεί ιδιαίτερα όταν κάποιος αναγνώστης μου λέει ότι βρήκε τον εαυτό του μέσα σε έναν ήρωα ή ότι μια ιστορία τον άγγιξε σε μια δύσκολη στιγμή. Εκεί καταλαβαίνω ότι αυτό που κάνω είναι μια μορφή επικοινωνίας πολύ πιο ουσιαστική και πιο βαθιά από όσο φαίνεται.
Δεν αισθάνομαι ότι «με ακολουθούν». Αισθάνομαι ότι πορευόμαστε πια μαζί και αυτή η αίσθηση εμπιστοσύνης είναι ίσως το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να έχει ένας δημιουργός.
11. Πώς είναι η καθημερινότητα μιας συγγραφέα με τόσο πλούσια παραγωγή βιβλίων; Υπάρχει κάποια στιγμή της ημέρας που ανήκει αποκλειστικά στη γραφή;
Η καθημερινότητά μου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη γραφή, αλλά και γενικότερα με τον λόγο. Διαβάζω πολύ, γράφω πολύ, διδάσκω και αρθρογραφώ και όλα αυτά λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία που τροφοδοτούν το ένα το άλλο.
Δεν θα έλεγα ότι υπάρχει πάντα μια αυστηρά καθορισμένη στιγμή της ημέρας που ανήκει αποκλειστικά στη συγγραφή. Περισσότερο πρόκειται για μια εσωτερική ετοιμότητα που με ακολουθεί. Υπάρχουν, βέβαια, ώρες που ευνοούν τη συγκέντρωση και την εμβάθυνση, συνήθως όταν υπάρχει ησυχία και μπορώ να «βυθιστώ» στον κόσμο της ιστορίας μου.
Η γραφή, όμως για μένα, δεν είναι μια αποκομμένη δραστηριότητα μέσα στην ημέρα. Είναι τρόπος σκέψης και ύπαρξης. Μπορεί να ξεκινά μπροστά σε μια άδεια σελίδα, αλλά συνεχίζεται μέσα μου, ακόμη κι όταν κάνω κάτι εντελώς διαφορετικό.
Ίσως αυτό να εξηγεί και την ένταση που έχω μόνιμα… Δεν γράφω μόνο όταν κάθομαι να γράψω. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, γράφω διαρκώς!
12. Και κλείνοντας, θα θέλατε να μας αποκαλύψετε τι ετοιμάζετε συγγραφικά για το επόμενο διάστημα; Υπάρχει κάποιο νέο βιβλίο που βρίσκεται ήδη στα σκαριά;
Αυτή την περίοδο βρίσκομαι στη διαδικασία συγγραφής ενός νέου μυθιστορήματος. Ένα θέμα που με απασχολεί βαθιά εδώ και κάμποσα χρόνια και ταυτόχρονα με προκαλεί δημιουργικά.
Πρόκειται για ένα σύγχρονο ιστορικό μυθιστόρημα, το οποίο αντλεί έμπνευση από αληθινές μαρτυρίες. Είναι ένα έργο που επιχειρεί να φωτίσει πτυχές της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας μέσα από τις ζωές ανθρώπων που έζησαν καταστάσεις με έντονο κοινωνικό αποτύπωμα.
Είναι μια απαιτητική διαδρομή, γιατί η ευθύνη απέναντι στην ιστορική αλήθεια είναι μεγάλη. Παράλληλα, όμως, είναι και μια βαθιά συγκινητική διαδικασία, καθώς νιώθω ότι έρχομαι σε επαφή με μια καθοριστική για την Ελλάδα περίοδο, που αξίζει να ειπωθεί, μέσα από τα μάτια εκείνων που τη βίωσαν.
Βρίσκομαι ακόμη στο στάδιο της δημιουργίας, αλλά μπορώ να σας πω ότι είναι ένα βιβλίο που με έχει ταρακουνήσει γερά. Ελπίζω, όταν έρθει η στιγμή, να αγγίξει το ίδιο και τους αναγνώστες.
Η συζήτηση με την Άννα Γαλανού αποκαλύπτει έναν δημιουργό που αντιμετωπίζει τη συγγραφή όχι απλώς ως επάγγελμα, αλλά ως μια βαθιά εσωτερική ανάγκη. Οι ιστορίες της γεννιούνται από την ανάγκη να κατανοήσει τον άνθρωπο, τις σχέσεις και τα μυστικά που συχνά κρύβονται πίσω από τις φαινομενικά ήσυχες ζωές.
Μέσα από τα έργα της, η συγγραφέας επιχειρεί να ενώσει το παρελθόν με το παρόν, να δώσει φωνή σε εμπειρίες που συχνά μένουν σιωπηλές και να αναδείξει τη δύναμη που μπορεί να κρύβεται ακόμη και στις πιο δύσκολες ανθρώπινες διαδρομές.
Με το νέο της βιβλίο «Αχαρτογράφητα νερά», συνεχίζει να εξερευνά τα βαθύτερα στρώματα της ανθρώπινης ύπαρξης, προσκαλώντας τον αναγνώστη να ταξιδέψει μαζί της σε ιστορίες που δεν διαβάζονται απλώς, αλλά βιώνονται.
Και όπως φαίνεται και από τα λόγια της, για την Άννα Γαλανού η λογοτεχνία παραμένει πάνω απ’ όλα μια πράξη επικοινωνίας με τον άνθρωπο.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Η Άννα Γαλανού γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Πεζά Ηρακλείου Κρήτης και σήμερα ζει στην Αθήνα. Σπούδασε Οικονομικά και εργάστηκε για αρκετά χρόνια στον χώρο της διαφήμισης και του σχεδιασμού εντύπων, πριν αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη συγγραφή.
Ασχολείται με τη λογοτεχνία από νεαρή ηλικία και έχει γράψει μυθιστορήματα, διηγήματα, ποίηση, θεατρικά έργα και βιβλία για παιδιά. Για το έργο της έχει τιμηθεί με πανελλήνια λογοτεχνικά βραβεία και διακρίσεις. Παράλληλα διδάσκει δημιουργική γραφή και αρθρογραφεί σε πολιτιστικές και ενημερωτικές ιστοσελίδες.
Με τα βιβλία της έχει δημιουργήσει έναν ιδιαίτερο αφηγηματικό κόσμο, όπου οι ανθρώπινες ιστορίες συναντούν τη μνήμη, την Ιστορία και τα μυστικά των οικογενειών. Τα έργα της έχουν αγαπηθεί από το ελληνικό αναγνωστικό κοινό και συχνά κινούνται ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, φωτίζοντας τις βαθύτερες πλευρές της ανθρώπινης ψυχής.
Βιβλία της Άννας Γαλανού
• Αχαρτογράφητα νερά
• Ζωές απέναντι
• Ριζιμιό
• Λιμάνια ονείρων
• Άλλη θάλασσα εκεί
• Στην πόλη των λυγμών
• Μαργκώ
• Οι τρεις φωτιές
• Αντιμέτωποι με το χθες
• Το παράπονό μου μια κραυγή
• Όταν φεύγουν τα σύννεφα
• Σμαράγδι στη βροχή
• Τότε που τραγουδούσαν οι θεοί
• Θυσία
• Εκδίκηση
• Εξιλέωση
Παιδικά βιβλία
• Ο Λόκο και οι γάτες του
• Ο Λόκο στο χιόνι
• Ο Λόκο στο σχολείο
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου